Eindelijk was het dan weer zover, op 15 juli 2006 zou de lange reis naar Chojnice weer plaats gaan vinden. Iedereen in Kaszubië was weer gewaarschuwd, de lokale slijterijen hadden hun voorraad op orde en ons restaurant (Justina) had zijn culinaire voorbereidingen achter de rug.

Zoals gebruikelijk was het natuurlijk weer verzamelen bij de McDonalds, alwaar Henk direct na aankomst aangesproken werd door de twee wetsdienaars van vorig jaar (die waarschijnlijk vooraf waren ingelicht door onze voorzitter.) Vanzelfsprekend heeft Henk zoals we van hem hadden verwacht meteen klaarheid gebracht in de reden van het verbouwde terras, de koffie en koekjes en alle slaperige gezichten. De meeste van ons hadden maar 2 uurtjes geslapen.


Toch werd om 5:30 besloten om te starten met de grote reis naar het Oosten. Iedereen was in het bezit van een TomTom of ander navigatie systeem dus was het schier onmogelijk om iemand onderweg kwijt te raken. (Ik mag nog even Henk's Ontsnapping Escapades in herinnering brengen van vorig jaar) maar hier zal ik later op terug komen.

We hadden besloten rond een uur of 10:00 ergens een kopje koffie te gaan drinken en aangezien we een aantal honden bij hadden werd van de gelegenheid gebruik gemaakt om die een plaspauze te gunnen waar niet alleen door de honden dankbaar gebruik van werd gemaakt .

Dat niet iedereen
zo alert was om
gebruik te maken
van de situatie
blijkt uit bijgaande  foto.

En alras naderde we de Poolse grens die zoals we hadden
afgesproken gezamenlijk zouden passeren. Nu is het hebben van een navigatie systeem een voordeel als je de weg niet kent, maar een crime als je het denkt beter te weten dan de TomTom. Aangezien onze voorzitter voorop reed en de TomTom al tien keer had aangegeven toch echt rechts af te moeten (deze aanwijzingen werden als vanzelfsprekend genegeerd door onze Voorzitter (wie weet het nu beter: de Voorzitter of een Tomtom die nog nooit in Polen is geweest)) reed ik dus samen met Mieke, Marja, Merel, Lieke, Theo, Suzanne, Pierre, Sabine, Isa en natuurlijk Queeny en Dolf rechtdoor op het moment dat we ineens wel rechts af hadden gemoeten en dus naar de TomTom hadden moeten luisteren.

Dit resulteerde in twee groepen die op verschillende punten Polen binnen kwamen en dus ook twee compleet verschillende lunchpauzes tijdens onze eerste stop in Polen zoals blijkt uit onderstaande foto's.



Maar al snel vonden we elkaar terug (ook weer ondanks de TomTom). Rond 4 uur kwamen we aan op het Bungalowpark waar we verwelkomd werden door Rosanna en Thomek die ons enorm hadden gemist. Na de traditionele Poolse welkomstkussen werd meteen gestart met het testen van de lokale bieren, en ondanks dat we "De Justina" vooraf op de hoogte hadden gesteld van onze komst werd er bij ons eerste avond maal in Polen aangevallen alsof het ons laatste avondmaal zou zijn.


Op de terugweg werd zoals iedere avond enorm genoten van de geweldig mooie zonsondergangen boven het meer. En zoals iedere avond zou ook de eerste avond al een zware worden omdat we nog ingedronken moesten worden en we les zouden krijgen hoe een "Weerwolf" te maken. (Voor de niet ingewijden, dit is een verraderlijk Pools drankje met vanzelfsprekend Wodka, Limonadesiroop en Tabasco) dat dit zeer gevaarlijk is behoeft geen nadere uitleg lijkt mij, de volgende foto's spreken voor zich. Misschien dat de vermoeidheid ons parten heeft gespeeld want na een uur of 2 slaap en 1187 km rijden komen de weerwolven natuurlijk dubbel hard aan.


Toch zijn we allemaal nog netjes in onze huisjes aangekomen waar iedereen kon gaan genieten van de zo welverdiende nachtrust.

En zo startte onze tweede dag in het wondermooie Chojnice met een bezoek aan het wonderschone stadje om te kijken of er veel was veranderd en of ze nog steeds het heerlijke `Varka Strong` beschikbaar hadden. En vanzelfsprekend was dat het geval.








Maar de zware voorgaande avond en de lange reis zorgde ervoor dat een aantal van ons toch even pas op de plaats maakte en startte met een heerlijke cola en/of 7-Up. Waarna we eens gingen overleggen wat we deze week allemaal zouden gaan doen. Vanzelfsprekend stond een bezoek aan Gdansk op het programma maar er moest natuurlijk ook een feestavond worden georganiseerd. Er zou nog gevist gaan worden, gewaterfietst en gedanst, gezongen gegeten gedronken enzovoort enzovoort.

Op het terras ontpopte Theo zich als een volleerd-baby-vasthouder (eerst wat schrikachtig, maar toen verteld werd dat het best wel stoer stond een stuk zelfverzekerder) Iedereen was het er wel over eens dat Isa de perfecte baby was om mee te nemen naar Polen (mee naar de kroeg, het terras, de feestavond, altijd lachen en nooit een probleem!)

Maar ook de hondjes deden het perfect. Ze voelde zich meteen al thuis.

Tevens werd het sporten niet vergeten. Er werd gevolleybald door de meest sportieve leden van onze vereniging wat door te weinig training helaas nogal wat blessures opleverde. Verrekte spieren.



En doordat we zo tevreden waren over het diner van de voorgaande avond en we te horen
hadden gekregen dat de kok van "Justina" altijd als kok had gewerkt op een Cruiseschip waar hij 1,800 maaltijden per dag moest bereiden werd besloten hier de rest van de week ook maar gebruik van te maken.


Als bewijs dat Henk en Annie nog steeds na al die jaren nieuwe dingen verzinnen waardoor dit waarschijnlijk de basis is voor hun perfecte huwelijk, hiernaast de nieuwste vermomming van Henk als "Batman"


Nadat we hadden genoten van wederom een voortreffelijk diner en we waren terug gewandeld naar het bungalow park werd besloten om nog een beetje te gaan genieten van wat videobeelden met geluid. De bioscoop werd ingericht bij de huisjes (AC/DC ­ The Cream ­ Jimi Hendrix etc) alwaar de wodka en biertjes gretig aftrek vonden.



Omdat nog niet iedereen echt uitgerust was werd het niet al te laat gemaakt en werd besloten om de maandag te gebruiken om een beetje bij te komen en wat boodschappen te gaan doen bij de plaatselijke Hyper-Marche. Want iedereen wilde wel wat spulletjes inslaan en misschien wilde we nog wat zwemmen, vissen en zonnen.



En zo begon de maandag lekker rustig met geweldig weer (het zonnetje scheen dat het een lieve lust was) en werden er de nodige inkopen gedaan zoals de overbekende Poolse knakworsten en allerhande andere lekkernijen. Er werd wat gewandeld, gewaterfietst en gezond en natuurlijk toen het eindelijk 12 uur was geworden kwamen de biertjes er weer aan die weer als vanouds smaakten.


Na het nodige luieren en weer een heerlijk feestmaal bij ons Restaurant Justina hadden we afgesproken allemaal op tijd naar bed te gaan want de volgende dag zou er een enerverende rit naar Gdansk plaats gaan vinden.



Vanzelfsprekend werd er nog wat nagepraat bij de huisjes en kwam bij Theo zijn culinaire "ik" naar boven wat tot gevolg had dat onze keukenprins in spe alras bezig was om eenieder te vergasten op een typisch Pools gerecht. Na nog wat biertjes en glaasjes Wodka zocht iedereen zijn huisje weer op om van de welverdiende nachtrust te gaan genieten.

De reis naar Gdansk was zoals te verwachten viel wederom een gans interessante ervaring. Niet alleen door het wegdek maar zeker ook door het rijgedrag van onze Poolse Ralf Schumachers. Die het inhalen tot een ware kunst hebben verheven ( Nu ik er even over nadenk moet ik wel tot de conclusie komen dat alle steile-wand rijders op de kermis iets van Pools bloed in zich moeten hebben.)

Helaas was er dit jaar geen muziekfestival
gaande maar er was genoeg moois te zien
in het centrum van de oude stad. Prachtige
gebouwen en mensen, heerlijk wandelen
langs de Motlawa rivier en winkeltjes kijken
in het oude kunstenaarssteegje.

Bij puur toeval vonden Pierre en ik een
cafeetje genaamd "Roosters" dat ondanks
de vele bezoeken van onze geliefde
voorzitter aan Gdansk hem nog nooit was
opgevallen.


Dat dit ons een schier onmogelijkheid leek bewijst de foto van genoemde dames !!!!!!

Zoals je op de foto kan zien droegen alle dames alleen heel strakke rode leren HotPants en waren allen voorzien van het betere hang en sluitwerk.

Natuurlijk vonden we deze locatie pas aan het einde van de dag. Helaas Pindakaas dus. Maar voor een volgend bezoek aan Gdansk een aanrader om dit eens nader te gaan onderzoeken.

Voor iedereen die maar weinig geduld heeft om te wachten tot ons volgende bezoek bestaat de mogelijkheid om deze link te volgen (http://www.rooster.pl/gdansk/pl/fotogaleria.htm) waar de rest te bewonderen is.

Na lang rond zoeken vond Michel het winkeltje "Michel" waar, wat zouden we anders verwachten in Gdansk, Amber juwelen werden verkocht.
Voor de Liefhebber 80-888 Gdask, ul. Dlugie
Pobrze e 4, tel / fax 048 58 301 78 64

http://www.ampmichel.com.pl/

Michel moet eerst nog wel even een sponsor overeenkomst regelen met de eigenaar van de zaak zodat we er met zijn allen van kunnen profiteren.


Maar voor de rit terug die niet meeviel omdat we zo vroeg ons bedje uit waren gekomen de hele dag in de brandende zon hadden rond gewandeld, terrasjes hadden gepikt leek het ons een goed idee eerst maar eens wat te gaan eten. We hadden een perfecte locatie gevonden waar Michel en Wijnand een Mixed Grill voor twee personen per persoon bestelde. Dat dit wat verwonderde blikken van het bedienende personeel opleverde is natuurlijk niet zo vreemd.

Na aankomst bij het bungalow park werd besloten nog even een afzakkertje te gaan pakken bij Rosanna en Daria. Helaas is dat een beetje domme beslissing geweest. Omdat we een echte sportclub zijn wilde we niet zomaar gaan zitten drinken maar moest er een sportief element aan worden toegevoegd. Er besloten om te gaan dobbelen waarbij de verliezer een rondje moest betalen. Om aan te geven van wat er van Michel, Lucien, Pierre en ondergetekende werd verwacht te consumeren een korte opsomming. 7 maal een halve liter bier, glaasjes Vodka, glaasjes weerwolf, Tequila, Whisky En op een gegeven moment omdat Michel vond dat we er ook wat bij moesten eten, Poolse Worst en brood met uitgebakken reuzel. (we konden de champignon soep nog net uit zijn hoofd praten).

Ik hoef niet te vertellen dat wat ons allen is overkomen verschrikkelijk was. Maar gelukkig zijn we dat we dat bijna allemaal vergeten. Alleen van Pierre is een foto gemaakt van de "Morning After" waarbij vermeld kan worden dat we er allemaal zo uitzagen !!!!!)

En dat voor de woensdagmorgen, op de dag dat we zouden gaan barbecuen.

Vandaar dat het wat rustig was bij het ontbijt op woensdag morgen. Alle verstandige mensen zorgde ervoor lekker uitgerust aan het ontbijt te verschijnen omdat we vanavond een geweldige feestavond zouden gaan organiseren.


Omdat net als vorig jaar de volledige voorbereiding door Rosanna en Thomek werd verzorgd werd de dag gevuld met luieren, zwemmen, lezen, ouwe hoeren en voor de vier drinkgebroeders van de vorige avond na-gisten.


Tevens vond er een viswedstrijd plaats tussen Michel en Ben die door Michel werd gewonnen (hij had er 23 en Ben had er 52 (Maar je bent natuurlijk niet zomaar Voorzitter))


Zoals verwacht was alles weer eens perfect verzorgd. We hoefde alleen maar te zitten en de
gastheer en gastvrouw maakte het ons naar de zin. Michel's familie kwam meehelpen om er voor te zorgen dat we de ingeslagen flessen Wodka niet terug hoefde te brengen en Piotr zorgde voor het verbranden van het vlees.


Op speciaal verzoek was de burgemeester niet uitgenodigd omdat het anders veel te officieel zou gaan worden.


Pierre zorgde voor Isa, Michel voor de drank, Piotr voor het vlees en Henk voor de worst.



Dat de sfeer geweldig was hoeft niet te worden gezegd, iedereen zat alras met iedereen te praten over alles en nog wat. Het kampvuur zorgde voor een feeëriek geheel. En tijdens de avond werden vriendschappen voor het leven gesloten zoals uit onderstaande foto's blijkt. Een speciale vermelding geldt voor Kapitein Iglo (Henk's maatje) die lekker alleen op vakantie was met de Bungalow tent ("Bent u niet getrouwd?? Ja hoor maar ik heb moeder de vrouw maar eens thuis gelaten, een man heeft af en toe zijn rust nodig, moet je weten!") (75 jaar en minstens 1 fles wodka)



Nadat eenieder op donderdag wakker was geworden kwam ons ter ore dat op de feest avond ca 16 flessen wodka soldaat waren gemaakt. Gelukkig waren er nog voldoende verstandige mensen bij die de dag erna nog zeer helder uit de ogen konden kijken.........

Nou ja, eigenlijk was dat alleen Isa maar.

En we zouden geen Poolse vereniging zijn als we niet een avond in de Bar van het Bungalow park aanwezig zouden zijn. We moesten gewoon een beetje naborrelen om van die verschrikkelijke kater af te komen.


Gelukkig vonden we meteen al twee vrijwilligers die graag het bedienend personeel wilde
vervangen zodat die ook een keer een vrije avond zouden kunnen hebben.

Mark en Marja zorgde ervoor dat het ons aan werkelijk niets ontbrak. Maar dit had helaas tot gevolg dat het weer moeilijk werd om op tijd naar bed te gaan.

Sommige mensen leren het ook nooit.


Het feit dat de Vice-voorzitter van onze vereniging niet aanwezig was in verband met verplichtingen in Frankrijk (of was het nu Italië) zorgde ervoor dat de Vieze-voorzitter zijn kans zag om in een goed blaadje te komen te staan bij de Voorzitter.

Dat hij er werkelijk alles aan gedaan heeft om dit te bereiken mag wel blijken uit de foto hiernaast. Dat het weer een latertje werd hoef ik dus niet meer uit te leggen.


Vrijdag werd onze laatste dag en werd volledig gebruikt om bij te komen van de zeer intensieve week die we hadden in Kaszubië. Het was als iedere keer weer veel te kort. We hebben iedere dag heerlijk weer gehad en enorm veel plezier. Du'n Just was als verwacht formidabel met de diners die we iedere avond kregen.


Ik wil dus dit verslag afsluiten met een foto die een geweldig beeld geeft van de locatie bij Thomek en Rosanna. Die ons iedere keer weer zo gastvrij ontvangen. En ik hoop dat als we een volgende keer naar Polen gaan er minstens zo veel plezier gemaakt kan worden met de leden van onze vereniging die Polen een warm hart toedragen.

Groetjes Ben Brouwers.