Na de nodige voorbereidingen was eindelijk de grote reis naar
Polen begonnen.
 Op 31 juli om twee uur in de nacht werden de auto’s geladen
en gingen we onderweg naar het verzamelpunt (McDonalds bij
Hengelo) alwaar eenieder arriveerde rond 4:15.
Gelukkig was iedereen zo verstandig geweest om koffie mee te
nemen zodat na het nodige verherbouw werk aan het terras bij
McDonalds (Alles was netjes opgestapeld) we konden genieten
van een heerlijk bakje koffie met een koekje. Helaas werd
onze rust alras verstoord door een aantal ijverige
politiefunctionarissen die een kijkje kwamen nemen. Nadat we
hadden uitgelegd dat Henk zo vroeg in de morgen altijd wat
druk was en we alles netjes in de oude staat terug zouden
brengen vertrokken deze gezagsdragers en kregen we van onze
voorzitter de definitieve routebeschrijving naar onze
eindbestemming Charzykowy.
Over de rit door Duitsland valt eigenlijk weinig te
vertellen. Gelukkig had Luciën de rit al vaker gemaakt zodat
we alle wetenswaardigheden te horen over kregen over de
omgeving wat het geheel wat dragelijker maakte.
 “Kijk Ben, daar staat een windmolen en als je links kijkt
zie je rechts niets.”
Gelukkig schoot de reis flink op zodat we alras dichter bij
ons geliefde Polen kwamen.
Rond 12 uur kwamen arriveerde we bij de Poolse grens waar
het avontuur pas echt zou beginnen. Henk had al menigmaal
aangegeven dat we zeker in Polen in colonne moesten rijden
want hij had veel gehoord over de Poolse snelweg
criminaliteit en zag daar best wel tegenop.
 Nadat we de grens over waren (waar iedereen na 50 meter
verzamelde voor een plas pauze en om wat te drinken en
euro’s om te wisselen) bleek alras dat het in colonne rijden
door Henk een geheel nieuwe invulling had gekregen. . . . we
waren hem meteen al kwijt. Doordat er net na de grens een
rotonde lag en Henk door de douaniers duchtig aan de tand
was gevoeld nam hij verschrikt een verkeerde afslag ons in
verbazing achterlatend terwijl we Henk, Annie en Rietje in
grote vaart aan de horizon zagen verdwijnen. Na een
heldhaftig uitgevoerde “Search & Rescue” operatie werden we
weer verenigd en kon er genoten worden van het eerste Poolse
biertje.
Dit Poolse biertje was echt wel nodig om wat minder last te
hebben van het Poolse wegdek wat een duchtige aanslag deed
op de schokbrekers van de auto’s.
Door de lage snelheid die werd veroorzaakt door de staat van
het wegdek en het feit dat het we op onbekend terrein reden
konden we volop genieten van de omgeving
Het rijden in Polen was zoals verteld een geheel nieuwe
ervaring (fietsers op de snelweg, met 80 door dorpjes waar
de tijd stilgestaan heeft)
Doordat we geweldig weer hadden begon iedereen al uit te
zien naar de eindbestemming zodat we konden starten met het
innemen van de noodzakelijke alcoholische versnaperingen
Maar we moesten nog wel even rijden en dat bleek heel
vermoeiend (na een zeer korte nacht en al een lange rit
achter de rug) zodat zelfs bedreven autorijders (zoals Rob)
er naar verloop van tijd redelijk uitgeput uit begonnen te
zien.
  Dit leek een zorgwekkende zaak aangezien eenieder zich had
voorgenomen als leden van PSK Kaszub duidelijk te maken aan
onze Poolse gastheren dat alle trainingen die iedere
donderdag avond bij Café Maxx plaatsvonden hun vruchten af
zouden werpen.
Rond 3 uur in de middag kwamen we op het verzamelpunt
Chojnice (en alweer bij een McDonalds) alwaar we zouden
worden opgepikt door Leszek Krajewski (een neef van Michel)
omdat de exacte locatie van de huisjes voor ons nog onbekend
was.
 Na de ons zo vertrouwde Poolse welkomstgroet (4 kussen per
persoon maal 20 deelnemers ) kwamen we rond 4 uur aan in
Osrodek Wypoczynkowy, alwaar op geheel democratische wijze
door de voorzitter besloten werd wie in welk huisje mocht
zitten. Na de nodige uitpak werkzaamheden kon er
kennisgemaakt worden met de eigenaar van het vakantiepark en
genoten worden van de o zo verdiende biertjes die
buitengewoon smaakte en er voor zorgde dat we ons alras
thuis voelde, zeker toen de eerste Wodka door begon te komen.
Aangezien niemand behoefte had om zelf te gaan kokkerellen
ondanks het feit dat er in ieder huisje een keuken aanwezig
was werd besloten om een van de restaurants in de omgeving
met onze aanwezigheid te verblijden.
 “Justina” maar in de volksmond “Du’n Just” werd het en dit
beviel zo goed dat deze locatie een vaste stek werd.
Een keur aan heerlijke gerechten en drankjes werden
geserveerd en dit alles voor belachelijk lage prijzen.
En zoals het hoort werden we geleid door Michel ( en zoals
gebruikelijk in Polen, in colonne) op onze tocht naar de
locatie waar we zouden gaan dineren.
 De drankjes en de gemoedelijke vakantie sfeer brachten bij
Henk en Annie zodanige romantische gevoelens boven dat het
nog heel lang zeer onrustig bleef in hun huisje.
Na een welverdiende nachtrust werden we vergast op een
geweldig ontbijt in het restaurant van het bungalow park bij
het meer. De vorige avond had de voorzitter geregeld dat er
voor 20 personen een lopend ontbijt buffet klaar zou staan.
En zoals alles in Polen beviel ons dit natuurlijk ook weer.
Bergen Poolse knakworsten, emmers roerei met gebakken spek,
kruiwagens vol allerlei broodsoorten en ga zo maar door.
Voldaan werd gezamenlijk besloten om eens een kijkje te gaan
nemen in Chojnice. Alwaar we tot de conclusie kwamen dat het
winkelen in deze stad voor herhaling vatbaar zou zijn de
komende week.
 De voorzitter en ondergetekende gingen over tot aanschaf van
een echte Poolse Rolex en ook Henk kon zich niet inhouden en
kocht een paar echt Pools lederen herenschoenen. Nadat
iedereen nieuwe zonnebrillen hadden gekocht en er natuurlijk
wederom gestart werd met een aantal alcoholische
versnaperingen werd de weekplanning doorgenomen zodat we wat
meer van Polen zouden zien dan alleen de bar en het café.
 Na terugkomst uit Chojnice werden de jongste vergast op een
hengelsport seminar waarna het geleerde in de praktijk werd
gebracht.
Bijna zou een eervolle vermelding uit gaan naar onze
vice-voorzitter die het voor elkaar kreeg om met de beperkte
materialen die beschikbaar waren bijna een vis te vangen..
Na deze sportieve en uitputtende eerste activiteit werd na
de in Polen zo gebruikelijke aperitiefjes alweer een bezoek
gebracht aan ons restaurant “Justina” waar iedereen de ander
aan het overtuigen was om zijn/haar keuze van de vorige
avond eens te proberen omdat dat zo geweldig lekker was. Het
resultaat was dat er een ongeveer gelijke bestelling de
keuken in ging en dus alleen opgelet diende te worden met
uitserveren.
Om jullie een indruk te geven van de keuze mogelijkheden
hieronder een aantal plaatjes.
   
Nadat iedereen netjes zijn bordje had leeggegeten kon worden
aangevangen met het bespreken van de dag en het doorlopen
van alle zaken die nog moesten worden geregeld voor de
officiële feestavond van onze club die woensdag avond zou
plaatsvinden.
Dit werd zoals iedere avond gedaan onder het genot van een
rood wijntje, een biertje, een heel klein beetje wodka en
heel er veel goede zin.
Omdat we de vorige dag in Chojnice ook nog bij de “Super de
Boer” waren langs geweest werd besloten om zelf een
gezamenlijk ontbijt te organiseren.
Door de perfecte locatie van de huisjes en de ruimte die
voor ons beschikbaar was werd een buiten ontbijt geregeld,
wat alweer naar meer smaakte.
 Door het zonnetje werd besloten een bezoek te brengen aan
het meer waar we konden zwemmen. De aanwezigheid van
allerlei opblaas artikelen bij het water zorgden ervoor dat
de kinderen en Rob en Arno een geweldige middag hadden.
Arno heeft zelfs in een overmoedige bui nog getracht om met
een zeilboot de aanlegsteiger te rammen wat ondanks een
totaal gebrek aan zeilkennis buitengewoon goed lukte!!
Met rasse schreden nadere het moment dat de feestavond zou
starten. Het voorbereidend werk werd ons geheel uit handen
genomen door Rosa (De eigenaresse van het park en haar man
Thomek). Er werd zelfs om ons werkelijk geheel thuis te
laten voelen een “Rinus” look-a-like ingehuurd zodat we ook
over de bardiensten ons geen zorgen meer hoefde te maken.
Nadat Michel en ondergetekende het nodige vuurwerk hadden
aangeschaft kon niets een geweldige avond meer in de weg
staan..
Op een veld bij het meer was voor ons een feest locatie
ingericht met kampvuur – barbecue en tapinstallatie en
vanzelfsprekend voor de kleintjes een buiten bioscoop.
Na aankomst van de Burgemeester met echtgenote en aan aantal
notabelen kon het officiële gedeelte starten.
  
De toespraken van de Voorzitter en de burgemeester werden
gesloten met een gezamenlijke toost met een uiterst
gevaarlijk drankje dat gedurende de avond nog gretig aftrek
vond.
Nadat iedereen zijn buikje rond had gegeten werd de “Rinus”
look-a-like bereid gevonden om het vuurwerk af te steken.
(Er waren op dat moment geen leden meer aanwezig die nog
niet teveel hadden gedronken om ongelukken te voorkomen).
Doordat het aangeschafte vuurwerk iets groter uitviel dan
aanvankelijk was ingeschat door de Voorzitter en
ondergetekende kwam de Policja eens kijken wat die gekke
Ollanders nu eigenlijk aan het uitvoeren waren.
 Als voorbeeldje staat hiernaast een foto van een van de
gratis “sterretjes”die we van de vuurwerkleverancier kregen
aangeboden omdat we voor een Pools maandsalaris hadden
ingekocht..
Gelukkig waren Michel en Luciën in staat aan het gezag uit
te leggen dat we niets kwaads in de zin hadden.
Er moest iemand als verantwoordelijke aangewezen worden en
aangezien “Rinus” de lucifers nog in zijn hand had viel hem
de eer te beurt om zijn gegevens aan het gezag te
verstrekken. Doordat dit binnen in het restaurant plaats
vond (Er was inmiddels een zacht zomerbuitje gestart) namen
Rob en Arno hun kans waar en snelden naar buiten om een
aantal blote billen foto’s te maken bij de verlaten politie
wagen. (Deze zijn op te vragen bij de webmaster)
 Omdat de sfeer er goed inzat werd alras gestart met zang en
dans waarbij ook de zeer gebruikelijke verkleedpartijen niet
werden geschuwd..
Hiernaast ziet u Michel en Luciën als typisch Poolse politie
functionarissen.
Het werd later en later en later en later.
Al met al een fantastische feestavond die bij onze aanwezige
leden maar ook bij onze gasten veel waardering kreeg.
Om even bij te komen werd er op donderdag een beetje
uitgeslapen (Jolanda ging pas om half zeven naar bed !!!!!!)
en in de middag een echte kindermiddag georganiseerd.
Luciën had de noodzakelijke ballonnen, zakloop-zakken en
rol-toetertjes meegenomen en ondergetekende was gestart met
het bakken van pannenkoeken met spek met kaas en natuurlijk
naturel.
Doordat er een beetje ruim was ingekocht voor de barbecue
van de vorige avond door de eigenaresse van het park werden
we uitgenodigd om bij hun te komen eten..
En alweer bergen kipfilet, karbonades, worstje met salades
en sauzen enzovoort en omdat onze eigen vaatjes nog onder de
verrijdbare tap stonden konden we daar gratis gebruik van
blijven maken tot we alles ophadden.
De avond werd gebruikt om de afgelopen dagen te evalueren en
de trip naar Gdansk te bespreken welke de volgende dag
plaats zou gaan vinden.
 
Gdansk is een geweldige stad om te bezoeken en we hadden
natuurlijk weer de mazzel dat we precies tijdens het
jaarlijkse folklore festival aanwezig waren.
Overal marktjes geweldige sfeer leuke muziek en optredens
van dansgroepen, voor ieder wat wils..
Ook hier natuurlijk weer de ontspannen sfeer die zo aanwezig
is in onze club en geweldig weer. Aan het einde van de
middag lekker naar de Pizzeria want de verwachting was dat
we pas rond een uur of negen weer bij onze huisjes terug
zouden zijn.
Die avond werd een zeer speciale avond met toespraken die
recht uit het hart kwamen door iedereen.
Woorden schieten te kort dus jullie moeten het met wat sfeer
impressies doen.
  
 
Zaterdag morgen werden we in grooooote paniek wakker gemaakt
door de Voorzitter omdat men dacht dat we vandaag al zouden
vertrekken dus een nood verhuizing werd noodzakelijk (We
werden voor de laatste dag ondergebracht in andere huisjes)
 Een heerlijk kopje soep maakte dat eenieder weer een beetje
bij kwam van de zware avond.
En kon er begonnen worden met inpakken voor de reis terug
naar Nederland.
 Dat niet iedereen dat een goed idee vond blijkt uit de foto
hiernaast. Nadat was belooft dat we volgend jaar in
ieder geval weer terug zouden komen en dat we onderweg naar
de McDonalds zouden gaan, overtuigde dat zelfs Henk om dan toch maar in
te gaan pakken.
Groetjes Ben Brouwers.
|
